Array ( [SERVER_SOFTWARE] => Apache/2 [REQUEST_URI] => /blog/wat-een-avontuur-onze-bergbeklimming/ [USER] => cs052 [HOME] => /home/cs052 [SCRIPT_NAME] => /index.php [QUERY_STRING] => [REQUEST_METHOD] => GET [SERVER_PROTOCOL] => HTTP/1.1 [GATEWAY_INTERFACE] => CGI/1.1 [REDIRECT_URL] => /blog/wat-een-avontuur-onze-bergbeklimming/ [REMOTE_PORT] => 39876 [SCRIPT_FILENAME] => /home/cs052/domains/stichtingiamsport.nl/public_html/index.php [SERVER_ADMIN] => webmaster@stichtingiamsport.nl [CONTEXT_DOCUMENT_ROOT] => /home/cs052/domains/stichtingiamsport.nl/public_html [CONTEXT_PREFIX] => [REQUEST_SCHEME] => http [DOCUMENT_ROOT] => /home/cs052/domains/stichtingiamsport.nl/public_html [REMOTE_ADDR] => 3.215.182.36 [SERVER_PORT] => 80 [SERVER_ADDR] => 62.84.244.129 [SERVER_NAME] => www.stichtingiamsport.nl [SERVER_SIGNATURE] => [PATH] => /sbin:/usr/sbin:/bin:/usr/bin [HTTP_ACCEPT_ENCODING] => gzip [HTTP_CONNECTION] => Keep-Alive [HTTP_HOST] => www.stichtingiamsport.nl [HTTP_IF_MODIFIED_SINCE] => Wed, 23 Oct 2019 04:33:05 CEST [HTTP_ACCEPT_LANGUAGE] => en-US,en;q=0.5 [HTTP_ACCEPT] => text/html,application/xhtml+xml,application/xml;q=0.9,*/*;q=0.8 [HTTP_USER_AGENT] => CCBot/2.0 (https://commoncrawl.org/faq/) [proxy-nokeepalive] => 1 [UNIQUE_ID] => XfCnEdrM8QAJ4VLAraNRRgAAADg [REDIRECT_STATUS] => 200 [REDIRECT_UNIQUE_ID] => XfCnEdrM8QAJ4VLAraNRRgAAADg [FCGI_ROLE] => RESPONDER [PHP_SELF] => /index.php [REQUEST_TIME_FLOAT] => 1576052497.8525 [REQUEST_TIME] => 1576052497 )
I Am Sport » Wat een avontuur, onze bergbeklimming!

Wat een avontuur, onze bergbeklimming!

Wat een avontuur, onze bergbeklimming!

5 september jl. was het zover!
Ons Mont Blanc avontuur. En wat voor een avontuur was dat zeg. Elke dag wel weer iets nieuws, een ontdekking, een ervaring, elke dag wel een indrukwekkend en mooi uitzicht. We begonnen ons avontuur op 3400 meter om ons materiaal testen, van stijgijzers tot ijspikkel.

 

De dag erna het begin van onze eerste beklimming, de Aiguille du Tours. Je start met een aantal liften en begint dan aan de beklimming van het eerste gedeelte. Een pad door de bergen, een ruw pad, met stenen, maar goed begaanbaar (het vlakke stuk volgens de gids, voor ons op dat moment alles behalve vlak, later begrepen we waarom hij dit ‘vlak’ noemde). We komen allemaal nog fit aan bij de Chalet (Refuge Albert Premiere). Hier slapen wij een nachtje. Gezellig met z’n zessen op 1 kamer in stapelbedden, in ieder geval luxe dan verwacht. We staan om 4 uur op en beginnen met een goed ontbijt. Daarna starten we met de beklimming, per 2 personen een gids, touw aan touw. Het is donker, prachtig om die sterren te zien, maar er is geen tijd om ervan te genieten. We moeten doorlopen. Na wat stenen en rotsen, komen we bij ijs en binden onze stijgijzers onder onze schoenen. Daarna komen er echt goed wat steilere stukken (nu snappen we waarom het eerste pad ‘vlak’ was) in de sneeuw, heel veel sneeuw. Na een paar uur komen we allemaal op de top aan. Wauw wat een uitzicht zeg, geweldig en adembenemend mooi. We kunnen er maximaal 15 minuten van genieten (als het niet minder is), omdat we vandaag weer helemaal terug moeten naar beneden.

 

Dit was best heftig, hoe nu verder?
Eenmaal op ons vertrouwde plekje in ons gezellige B&B, komen we bij en praten we na over deze mooie beklimming. Ook komt de realisatie bij sommigen, ‘dit was best heftig, ik heb echt momenten gehad dat ik het uit mijn tenen moest halen’, hoe ga ik die Mont Blanc beklimmen als dit al zo zwaar is?’ We moeten die avond beslissen wat we gaan doen, de condities op de Mont Blanc zijn ook niet ideaal. De afgelopen dagen is het te warm geweest, waardoor het nog gevaarlijke is dan normaal. De lokale gidsen gaan niet meer met klanten de berg op. Wat te doen? We nemen alle scenario’s door en ook wat de alternatieven zijn. We kunnen de groep opsplitsen, maar uiteindelijk hebben we besloten dat veiligheid voor alles gaat en dat we gezamenlijk voor de Monte Rosa berg in Italië gaan. Een mooie berg, met verschillende summits, zodat de kans op het behalen van ‘een’ top voor iedereen haalbaar is.

 

Vrijdag is onze ‘rustdag’ dan gaan we een wand beklimmen. Voor velen de eerste keer. Een te gekke dag, waarbij ook degene die niet zo goed durven, toch gaan. Weer wat mooie hoogtepunten die we meenemen naar huis. De volgende dag begint ons Monte Rose avontuur. Na een aantal liften, is het klimmen en lopen door rotsen en stenen, met mooie stukken, ook wat smalle paden, waardoor je de diepte goed kunt zien. We komen aan bij onze overnachtingspost (Rifugio Montova) op bijna 3500 meter. Patricia voelt zich niet goed, zware hoofdpijn, koud en geen behoefte aan eten en drinken. Ze heeft de hoogteziekte te pakken, tegen haar zin eet en drinkt ze wel. Daarna lekker in bed, hopelijk gaat het over, zodat ook zij kan starten aan deze beklimming.

 

Wie gaan de top halen?
Om 2 uur gaat de wekker, iedereen is gelijk wakker en ook Patricia voelt zich weer goed. Ontbijten en alle spullen aantrekken. Daar gaan we, wederom met zijn tweeën aan één gids, touw aan touw. We zijn duidelijk niet de enige groep die deze top willen halen! Het lijkt wel de ochtendfile in Rotterdam! Wat een drukte. Er wordt links en rechts ingehaald en ook wij wijken van het pad af om groepen in te halen. Dit haalt je erg uit je eigen loopritme, zeker niet fijn. Vooral niet op deze hoogte als je hartslag al erg hoog is. Patricia krijgt weer vreselijke hoofdpijn aanvallen, maar ze kan de volgende top zien, bijna aanraken zelfs, deze wil ze gewoon halen, de Giordanispitze op 4046 meter. Vlakbij deze top valt ze in elkaar en gaat huilen door de pijn, de kou en de ‘vaagheid’ die haar overmand. De gids Jean Jean roept gelijk Thomas bij zich, de gids die nog op roepafstand loopt met Wouter en Marjolein. Fabian gaat met hun verder en Jean Jean gaat direct met Patricia terug naar het eerste rustpunt. Ook Wouter krijgt steeds meer last, met name van de kou, ze lopen de top van Piramide Vincent voorbij, maar nog geen 100 meter verder is het echt klaar. Wouter is echt een beetje de weg kwijt, de kou heeft hem te pakken. Helaas is de gids van Daphne en Sander te ver van hun verwijderd om hem nog terug te roepen, de groep (Fabian, Wouter en Marjolein) moet dus compleet terug naar beneden. Daphne en Sander hebben geen idee en lopen braaf achter gids DJ aan. Ze hebben doorgezet tot het bittere eind, man o man wat hebben zij het zwaar gehad, maar ze hebben zich er samen doorheen gesleept, het was slopend, maar ze hebben beiden de top behaald. Wat een doorzetters en wat een ervaring, ze stonden gewoon op de top van de Zummsteinspitze (bijna 4600 meter hoog).

 

De groep is weer compleet
Daphne en Sander ontmoeten Fabian, Wouter en Marjolein in de Chalet op 3500 meter hoog en worden als helden onthaald. Nog geen 15 minuten daarna begint de afdaling naar beneden. Eerst een stuk door de rotsen en stenen en dan verder met de lift. Eenmaal in het dal, ontmoet de groep ook Patricia weer (4 uur later), die inmiddels weer redelijk goed is hersteld van haar hoogteziekte. De volgende dag is de groep opgesplitst in tweeën, de ene groep (Daphne, Marjolein, Sander en Wouter) ging de Aguille du Midi beklimmen (waarbij de top Pointe Lachenal ook behaald is) en de andere (Fabian & Patricia) de Via Ferrata.

 

Een reis om nooit te vergeten
Het was voor de ene onbeschrijfelijk zwaar, voor de ander goed te doen, maar waar we het over eens zijn is dat we dit allemaal voor geen goud hadden willen missen, wat een mooie herinneringen nemen wij mee, wat een ervaring en wat hebben we het samen mooi en leuk gehad, met een lach en een traan zijn wij er samen doorheen gegaan.

 

€ 10.000 opgehaald tijdens deze actie
We willen iedereen bedanken die ons mentaal en financieel hebben gesteund tijdens ons avontuur. Deze trip heeft bijna €10.000 opgeleverd. Echt super te gek! Dit gaat allemaal naar Guus. Super bedankt hiervoor. Zowel de bevindingen van onze reis, als de verbouwing van Guus is te volgen via Facebook en Twitter.

Meer foto’s: klik hier

Aguille du Midi berg chamonix i am sport groep     Zummsteinspitze Monte Rose Italie Daphne en Sander on top IMG-20160908-WA0040 IMG-20160911-WA0098 IMG-20160912-WA0053 20160907_195316